Dane kontaktowe

ul. Jagiellońska 21

44-100 Gliwice

REGON: 241819064

NIP: 6312625055

KRS: 0000373624

Darowizny na rzecz stowarzyszenia :

numer konta:

73 8457 0008 2008 0083 5035 0001

Bank Spółdzielczy


e-mail:


biuro@polskawolnaodgmo.org.pl

Newsy
Grudzień 2019
P W Ś C P S N
« Lis    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Polska Wolna Od GMO

W Arkansas szkodliwe efekty herbicydu dicamba zatrzymują badania

Kiedy naukowcy tracą swoje wykresy testowe do uszkodzenia dikamby, czy rząd stanowy celowo przymyka oko?

Oto kluczowy artykuł, który mówi ci wszystko, co musisz wiedzieć o tym, co GMO zrobiły dla USA.

WYCIĄG: Ale oprócz obwiniania BASF i Bayer CropScience, największych producentów dicamby, [rolnik Tom] Burnham ma inną teorię, dlaczego szkody są tak złe w tym roku. „Z wiarygodnych źródeł dowiedziałem się, że jeśli chodzi o egzekwowanie tego, jest ono mrugane aż do samego końca z rządu tego państwa.” Hej, nie rób tego, nie egzekwuj tego ”, Burnham powiedział.

W Arkansas szkodliwe efekty herbicydów zatrzymują badania

Daniel Breen
NPR: UAL Public Radio, 29 lipca 2019 r
https://www.ualrpublicradio.org/post/arkansas-herbicides-damaging-effects-bring-research-halt

W przysadzistym, ceglanym budynku położonym wśród około 800 hektarów upraw rzędowych, mieszanka naukowców, lokalnych hodowców i członków zarządu Arkansas Plant przygotowuje się do przyjrzenia się zbyt powszechnie znanemu problemowi.

Będą zwiedzać Wydział Systemowy Uniwersytetu Arkansas w Centrum Badawczo-Rozwojowym Rolnictwa Północno-Wschodniego w Keizer, w pobliżu brzegów rzeki Mississippi. Przewodniczący Zarządu Plant Greg Hay przygotowuje grupę do tego, co zobaczą.

„Znowu chcę podkreślić, że jesteśmy tutaj, aby patrzeć, słuchać i uczyć się. Jedną rzeczą jest widzieć fotografie uszkodzeń dikamby. Inną rzeczą jest zobaczyć ją z pierwszej ręki na skali krajobrazu” – powiedział Hay.

Jason Norsworthy wielokrotnie ostrzegał tę samą grupę o herbicydzie dicamba. Jest stosowany na polach genetycznie zmodyfikowanej bawełny i soi i ma tendencję do powodowania uszkodzeń nie tolerujących upraw. Norsworthy, naukowiec z chwastów z University of Arkansas, twierdzi, że koszt wydziału rolnictwa wynosi około 250 akrów eksperymentów, wartych około 500 000 dolarów.

„Nie zobaczymy dziś żadnych badań w zakresie badań, moich badań. Zaczniemy od przyjrzenia się niektórym działkom hodowlanym, ale jeśli chodzi o badania, wszystkie badania tutaj nie ma”, powiedział Norsworthy .

Zarząd zakładu po raz pierwszy ograniczył wykorzystanie dicamby w 2017 r., Po otrzymaniu tysięcy skarg dotyczących uszkodzeń. W lutym, po tym, jak grupa rolników narzekała, zarząd zagłosował za przesunięciem ostatniej daty prawnej, kiedy dicamba może zostać rozpylona do 25 maja z poprzedniej daty 15 kwietnia.

Gdy dikamba jest mieszana z innymi powszechnie stosowanymi herbicydami, takimi jak RoundUp, jest bardziej prawdopodobne, że odparuje w wysokich temperaturach. Ale krajobraz delty Arkansas stanowi problem zwany „ładowaniem atmosferycznym”.

Podobnie jak sposób, w jaki góry wyłapują zanieczyszczenia w miastach takich jak Los Angeles, opary dikamby, rozpylane w wysokich stężeniach w krótkim czasie, zostają uwięzione w Delcie przez grzbiet Crowleya. Inwersje temperatury, które zwiększają stężenie zanieczyszczeń, również zdarzają się często w Delcie.

To, jak twierdzi Norsworthy, powoduje rozległe obrażenia w gospodarstwach, podczas gdy obrażenia z dryfu będą ograniczone do mniejszego obszaru.

„To właśnie zobaczysz na całej stacji, właśnie tam. Cała stacja będzie wyglądać tak. Niektóre obszary będą gorsze, niektóre obszary mogą być trochę lepsze, jeśli ziarna będą większe. Bardzo jednolite objawy ”- powiedział Norsworthy.

Ale rolnicy uprawiający soję w Arkansas nie mieli najłatwiejszego sezonu, a niektórzy przysięgają na dicambę jako najskuteczniejszy sposób pozbycia się inwazyjnej rośliny zwanej amarantem Palmera lub szarłatu.

Większość nasion soi opuszcza inspekcje grupowe i pokazuje znak towarowy „cupping” wskazujący na uszkodzenie dicamby. Nawet pola uprawiane w ciągu ostatnich 20 dni zaczęły wykazywać oznaki uszkodzeń, co według Norsworthy’ego dowodzi, że sąsiedni plantatorzy naruszyli datę graniczną z 25 maja.

„Od 25 maja mieliśmy objawy na tej fasoli. Nie przestało się rozpryskiwać tutaj, ponieważ gdyby przestali rozpylać, w końcu mielibyśmy dobry wzrost na szczycie tej fasoli. 25 maja. ”

Tom Burnham posadził soję LibertyLink, która nie toleruje dicamba, w swoim gospodarstwie w pobliżu Blytheville, ponieważ ulewne deszcze opóźniły sadzenie po dacie spryskiwania. To okazało się błędem, mówi, ponieważ większość jego plonów wykazuje uszkodzenia.

„To wina firmy. Nie ma co do tego wątpliwości, że mają wadliwy produkt. Mam na myśli, że mają Forda Mustanga, który wysadza w powietrze [gdy ty] wpadasz w plecy, człowieku” – powiedział Burnham.

Ale oprócz obwiniania BASF i Bayer CropScience, największych producentów dikamby, Burnham ma inną teorię, dlaczego szkody są tak złe w tym roku.

„Z wiarygodnych źródeł dowiedziałem się, że jeśli chodzi o egzekwowanie tego, jest ono mrugane aż do samego końca z rządu tego państwa.” Hej, nie rób tego, nie egzekwuj tego ”, Burnham powiedział.

„Idę wyżej niż stanowa Rada Plant, powiem ci to teraz.”

Rolnicy mogą zostać ukarani grzywną w wysokości do 25 000 USD za nielegalne opryski, ale jak dotąd w tym roku spośród 114 domniemanych skarg na dikambę w aktach złożonych do zarządu, 9 spraw, które zostały zamknięte, nie znalazło żadnego naruszenia. Ale Norsworthy mówi, że prawie niemożliwe jest ustalenie, kto jest winny, gdy atmosfera jest pełna dicamby.

„Tak, rozpylają się dookoła.” Czy to stamtąd pochodzi? Czy to stamtąd? Stamtąd? Tak, to pochodzi od nich wszystkich. Nie ma mowy, żeby ktokolwiek wyszedł tutaj i powiedział mi, z czego pochodzą te rzeczy.

Norsworthy twierdzi, że stacja badawcza Keizer nie jest jedyną, która została trafiona dicambą; mówi, że jego odpowiednicy w Iowa i Illinois zgłosili podobne wzorce uszkodzeń. Mówi, że zniszczenia w Keizerze spowodowały utratę wieloletnich eksperymentów, z których część musiała zostać przeniesiona do Fayetteville, która ma znacznie chłodniejszy klimat niż Delta.

Rozmawiając z NPR, przedstawiciele Bayer i BASF powiedzieli, że są świadomi szkód na stanowiskach badawczych (w przypadku BASF, w ich własnym zakładzie w Marion), ale także, że dicamba nie powoduje problemów, jeśli jest właściwie używana.

Po wycieczce hodowca hrabstwa Crittenden Franklin Fogleman, który poprowadził grupę rolników, którzy odebrali datę odcięcia oprysku, pyta przewodniczącego Grega Siana, co zrobi Zarząd fabryki.

„Jedyną rzeczą, na którą moglibyśmy się wszyscy zgodzić… jest to, że brak działania w sprawie planu na rok 2020 jest jedną rzeczą, która może być zła dla każdego producenta” – powiedział Fogleman.

Hay twierdzi, że nie spodziewa się żadnych zmian w przepisach, które pojawią się na kolejnym posiedzeniu zarządu we wrześniu, ale Norsworthy twierdzi, że pomimo licznych poprawek w przepisach dotyczących dikamby, hodowcy i naukowcy wciąż mają problemy z tymi samymi problemami.

„To decyzja Zarządu Plant, co robią, jak idą do przodu, i znowu nie sądzę, by cokolwiek się stało w najbliższym czasie” – powiedział Norsworthy.

„[2017] już minęło, [2018] już minęło, [2019] już minęło, a my nadal jesteśmy tam, gdzie byliśmy na początku”.

Znany szef kuchni Jamie Oliver ostrzega przed handlem USA i uprawami GM

„Myślę, że stosowanie hormonów i genetycznie modyfikowane rośliny naprawdę nie są w porządku”

Jamie Oliver jest dobrze znany w Wielkiej Brytanii zarówno jako szef kuchni celebrytów, jak i za heroiczne próby podniesienia jakości posiłków szkolnych.

Pozostały Jamie Oliver mówi, że powinniśmy „przejść z Brexitem”, ponieważ „wierzy w demokrację”, a kraj powinien „iść dalej” – ale wydaje ostrzeżenia przed amerykańskim porozumieniem handlowym

JAMES WOOD DLA MAILONLINE
Daily Mail, 27 lipca 2019 r
https://www.dailymail.co.uk/news/article-7292581/Jamie-Oliver-warns-Brexit-trade-deal-amid-fears-hormone-GM-crops.html

* Jamie Oliver wyraził zaniepokojenie przyszłymi umowami handlowymi z Ameryką po Brexicie
* Szef kuchni, znany ze stanowiska anty-Brexit, chce zapewnić ochronę standardów
* Wyraził szczególną troskę o genetycznie zmodyfikowane uprawy z USA
* Pochodzi z ujawnienia, że ​​stracił około 25 milionów funtów, próbując uratować imperium restauracji

Jamie Oliver powiedział, że powinniśmy „przejść dalej i kontynuować Brexit”, ale przyznaje, że obawia się przyszłych umów handlowych z Ameryką i wpływu, jaki mogą one mieć na brytyjskie standardy żywnościowe.

Słynny szef kuchni przeciwko Brexitowi wypowiedział się w szeroko zakrojonym wywiadzie dla magazynu The Times, w którym stwierdził, że „wierzy w demokrację”.

Ale 44-latek z Essex przyznał, że jest zaniepokojony tym, co stanie się z dostępnością genetycznie zmodyfikowanych roślin z USA po Brexicie.

Dodał, że obawia się, że takie artykuły spożywcze mogą stać się łatwiej dostępne, jeśli Wielka Brytania zostanie wywieziona z Europy, i powiedział, że zrobi wszystko, co w jego mocy, aby powstrzymać „naszą kulturę i standardy” przed zniszczeniem przez nowe umowy handlowe.

Oliver wcześniej określił Brexit jako jedną z przyczyn upadku sieci restauracji na początku tego roku, która zakończyła się zamknięciem 22 restauracji i 1000 pracowników tracących pracę.

Ujawniając swoje obawy związane z Brexitem, powiedział: „Myślę, że stosowanie hormonów i genetycznie modyfikowane rośliny są naprawdę nie w porządku. Europa tego nie ma.

„Chcemy robić interesy z Ameryką i myślę, że dopóki będziemy mogli chronić nasze standardy, jesteśmy w dobrym miejscu. Jeśli zamierzamy zniszczyć całą naszą kulturę i standardy w wyścigu na dno, zrobię, co w mojej mocy, aby to powstrzymać.

Na początku tego tygodnia prezydent USA Donald Trump powiedział, że trwają rozmowy na temat „bardzo znaczącej” umowy handlowej z Wielką Brytanią. Jego komentarze pojawiły się po rozmowie telefonicznej z Borisem Johnsonem w piątek – po czym powiedział, że nowy premier jest świetny.

Oliver ujawnił również, jak spory o Brexit spowodowały napięcie w jego rodzinie, mówiąc, że wychował się w „bardzo konserwatywnym domu Thatcherite”.

Dodał: „Jest podzielny i dzieli rodziny i miejsca pracy. Moja własna rodzina została podzielona. Ale wierzę w demokrację i wierzę, że pójdziemy dalej i powinniśmy się tym zająć ”.

Twierdzą, że przytłaczające polityczne skupienie Brexitu oznaczało, że niektóre sprawy poszły na marne. Twierdzi, że nie miał bezpośredniego kontaktu z Theresą May, ale powiedział, że niektórzy jej doradcy słuchali go.

Pomysły, które chce wdrożyć, obejmują przełom w reklamach fast foodów od 21:00 i obowiązkowe etykietowanie kalorii w restauracjach. Chciałby również, aby podatek od cukru został rozszerzony na koktajle mleczne.

Jego komentarze pojawiły się, gdy okazało się, że stracił 25 milionów funtów własnych pieniędzy, aby spróbować uratować sieć restauracji. Grupa, w skład której weszli Jamie’s Italian, Barbecoa i Fifteen, upadła w maju do administracji, co spowodowało zwolnienie około 1000 pracowników.

Ostatecznie specjaliści ds. Niewypłacalności w KPMG zamknęli 22 z 25 restauracji szefa kuchni po tym, jak nie można było zapewnić inwestycji, aby utrzymać ich handel.

Trzy punkty sprzedaży na lotnisku Gatwick – Jamie Oliver’s Diner, Jamie’s Italian i Jamie’s Coffee Lounge – zostały zebrane przez specjalistę SSP Group, który oszczędził 250 miejsc pracy.

W wywiadzie dla The Times Oliver przyrzekł sobie, że nigdy nie „naciągnie wełny na oczy ani nie będzie cierpieć z powodu braku jasności”.

Nazwał koszty najmu, stawki biznesowe i koszty pracy „naszymi najgorszymi wrogami”, dodając, że firma nie zareagowała wystarczająco szybko na zmiany w branży.

W chwili upadku sieci starszy analityk rynku Fiona Cincotta z Cityindex również zauważył wpływ Brexitu.

Powiedziała: „Sieć restauracji, która przywiązała się do sławy Naked Chef Jamiego Olivera, od lat zmaga się z utrzymywaniem modelu biznesowego, w którym dania z makaronu – większość włoskiej oferty Jamiego – były zbyt drogie dla jadalni średniej klasy. a nie na tyle wysoki, aby konkurować w droższym końcu rynku.

„Wyższy czynsz, rosnące ceny żywności, niepewność co do Brexitu i konkurencja ze strony mniejszych, bardziej zwinnych strojów, spowodowały spadek zysków firmy w ciągu ostatnich kilku lat.

„Chociaż nikt w firmie nie obwinia Brexitu o sytuację, mówi, że franczyza Jamie Oliver żyje i ma się dobrze za granicą, obsługując 25 restauracji w innych krajach, w tym w Irlandii.

„Upadek nie pozostawia wiele do świętowania, tylko miejsce na pytania o to, jak można by to zrobić lepiej”.

Oliver ma mówić więcej o upadku sieci restauracji i podnieść pokrywę swojego życia osobistego w jednorazowym dokumencie.

Program Channel 4, prowadzony przez Davinę McCall i zatytułowany 20 Years Of The Naked Chef: Jamie Bares All, obejmie wzloty i upadki swojego życia i jego kampanię na temat kultury żywnościowej kraju

Rząd szkocki nadal ostro sprzeciwia się uprawie GMO

Dobrze słyszeć, że rząd szkocki trzyma głowę i odmawia pokłonu przed pro-GMO Borisa Johnsona – patrz artykuł poniżej.

Johnson ma już za sobą trzy uprawy GM w pierwszych trzech dniach jako premier Wielkiej Brytanii. Ze wszystkich problemów, z którymi boryka się obecnie Wielka Brytania – borykających się z problemami krajowych systemów opieki zdrowotnej, kryzysu opieki społecznej i uporczywego ubóstwa i bezdomności, na początek – dlaczego skupia się na tej nieudanej i niepopularnej technologii w tak niezwykłym stopniu?

Nie szukaj dalej niż fakt, że w ramach Brexitu Wielka Brytania szuka umowy handlowej z USA i Donaldem Trumpem. W dniu 11 czerwca 2019 r. Trump podpisał zarządzenie wykonawcze, w którym nakazał swojej administracji pilne „opracowanie międzynarodowej strategii w celu usunięcia nieuzasadnionych barier handlowych i rozszerzenia rynków produktów biotechnologii rolniczej” za granicą. Johnson po prostu tańczy, przypomina marionetkę, do melodii Trumpa.

Poniższy artykuł zawiera typowe „jutrzejsze dżemy” obiecane przez wzmacniacze agbiotech, takie jak uprawy GM odporne na zarazę, które jeszcze nie istnieją na rynku. Jeśli kiedykolwiek zostaną skomercjalizowane, jest mało prawdopodobne, że okażą się trwałe i zachowają odporność na choroby, ponieważ jest to cecha złożona, której nie można nadać poprzez zmianę jednego lub kilku genów.

Z drugiej strony istnieje wiele roślin nie GM odpornych na choroby konwencjonalne, które są już dostępne. Należą do nich ziemniaki odporne na zarazę, które już wykazały, że są odporne na tę chorobę tak samo jak ziemniaki GM, które zostały wyprodukowane eksperymentalnie, ale nie udowodniono, że działają w prawdziwych warunkach rolniczych. Po co więc podejmować ryzyko związane z inżynierią genetyczną?

W poniższym artykule Achim Dobermann, dyrektor Rothamsted Research, który nawiązał współpracę z korporacjami takimi jak Bayer, Syngenta i Dupont, opowiada się za opartą na cechach regulacją upraw GM. Przykładem tego typu regulacji są systemy amerykańskie i kanadyjskie, które ignorują nieodłączne ryzyko technologii GM i koncentrują się tylko na zamierzonej cechie, którą określa wnioskodawca z branży. Kończy się przekazaniem darmowej przepustki ogromnej większości GMO.

Rothamsted przeprowadza próby polowe upraw genetycznie zmodyfikowanych, dlatego ma żywotny interes w znacznie bardziej luźnym systemie regulacyjnym, który ułatwi wprowadzanie produktów na rynek, prawie na pewno poprzez licencjonowanie ich korporacjom.

Natomiast John Dupré, dyrektor Centrum Badań nad Naukami Przyrodniczymi Uniwersytetu w Exeter, powiedział The Times, że ryzyko zezwolenia na więcej modyfikacji genetycznych musi zostać zbadane. Powiedział: „Podczas gdy pan Johnson ma rację, że istnieją autentyczne i być może ekscytujące możliwości dla genetycznie zmodyfikowanych upraw, jest całkowicie błędne przypuszczać, że należy je„ uwolnić ”od poważnej oceny konsekwencji ich wprowadzenia i regulacji ich użycia. Potrzeba dużo pracy, aby upewnić się, że wywołane zostały tylko pożądane zmiany, a jeszcze trudniej jest mieć pewność, że jedyną konsekwencją jest ta, która była zamierzona. ”

Jednak dla Borisa Johnsona genetycznie zmodyfikowana przyszłość jest złota. W swoim drugim przemówieniu od czasu objęcia stanowiska premiera, przekazanym do Izby Gmin, dał wyzwalające uprawy GM jako przykład nowej „złotej ery”, w której Wielka Brytania wejdzie pod jego zwierzchnictwem. A w weekend, w którym powiedział swoim słuchaczom w Muzeum Nauki i Przemysłu w Manchesterze, że „mogę sobie wyobrazić w przyszłości tego wspaniałego muzeum, będą eksponaty rejestrujące nie tylko przełomowe osiągnięcia w biologii, tutaj w Manchesterze i gdzie indziej, które pozwalają Wielka Brytania przewodzi światu w produkcji genetycznie zmodyfikowanych upraw – ziemniaki odporne na zarazę będą karmić świat.

Powiedział też, że przewidział „pomnik sceptyków i wątpiących, wraz z bioinżynieryjnym papierem jadalnym, z którym zmuszeni byli jeść ich słowa”. Nie wspomniał, że w jego własnym rządzie mogą istnieć „sceptycy i wątpiący”. Dla jednego, Zac Goldmith, którego Johnson właśnie mianował ministrem, i który napisał: „GM nigdy nie zajmował się karmieniem świata ani rozwiązywaniem problemów środowiskowych. Jest i zawsze był o kontroli globalnej gospodarki żywnościowej przez mała garstka gigantycznych korporacji. Nie ma nic złego w kwestionowaniu tego procesu.

Przeczytaj ten artykuł na stronie GMWatch i źródłach dostępu:

https://www.gmwatch.org/en/news/latest-news/19068

Boris Johnson na kursie kolizyjnym z rządem szkockim po tym, jak zasugerował przejście na żywność GM

Nancy Nicolson
Kurier, 27 lipca 2019 r
https://www.thecourier.co.uk/fp/uncategorised/944234/boris-johnson-on-collision-course-with-scots-government-after-hinting-at-move-to-gm-food/

Stanowisko Europy w sprawie modyfikacji genetycznej (GM) i edycji genów (GE) wygląda na to, że zostanie zniesione, jeśli Boris Johnson spełni obietnicę „uwolnienia” brytyjskiego sektora biotechnologii od zasad UE w następstwie Brexitu.

Rząd szkocki nadal ostro sprzeciwia się uprawie genetycznie zmodyfikowanych roślin w otwartym środowisku, aby, jak twierdzi, chronić „czysty zielony status szkockiego sektora spożywczego o wartości 14 miliardów funtów”.

Jednak dwie siły napędowe brytyjskiej nauki rolniczej – w tym James Hutton Institute (JHI) w Invergowrie – zareagowały serdecznie na zamierzony kierunek podróży w pierwszym przemówieniu Johnsona jako premiera.

Dyrektor naukowy Rothamsted, profesor Achim Dobermann, powiedział, że z zadowoleniem przyjął perspektywę bardziej pragmatycznego podejścia do oceny ryzyka upraw GM, podczas gdy dyrektor JHI, profesor Colin Campbell – którego instytut w dużym stopniu opiera się na finansowaniu ze strony rządu szkockiego – powiedział, że GM i GE mają „wielki potencjał „Rozwijać uprawy o odporności biologicznej na patogeny, w tym zarazę ziemniaków.

Prof. Campbell uznał potrzebę uwzględnienia tego, co jest „społecznie akceptowalne” i odzwierciedlenia wrażliwości rynku lokalnego, ale dodał: „JHI jest pionierem nowych sposobów konwencjonalnej hodowli i wykorzystuje GM i GE, aby pomóc zrozumieć, jak to zrobić lepiej.

„Interesuje nas szeroki zakres cech upraw, w tym cechy, które mogą być postrzegane jako cechy dobro publiczne, takie jak zmniejszenie wpływu nawozów, pestycydów i gazów cieplarnianych na środowisko.

„Wdrożenie edycji GM i edycji genów również musi pomóc w rozwiązaniu kryzysu klimatycznego i utraty różnorodności biologicznej, które widzimy na całym świecie. Odporność biologiczna zmniejszyłaby zależność od chemikaliów i potencjalnie zmniejszyłaby zagrożenia środowiskowe często związane z biocydami syntetycznymi. ”

Tymczasem prof. Doberman powiedział, że zamiast powszechnego orzecznictwa we wszystkich technologiach genowych, regulacja upraw GM może być wykonywana w „o wiele bardziej inteligentny” sposób, w tym w oparciu o cechę według cech

Presja na UE aby wprowadzić nowe produkty GMO

SIECI TRZECIEGO ŚWIATA BIOSAFETY SERVICE SERVICE

Drodzy przyjaciele i koledzy

Presja na UE, aby wprowadzić nowe produkty GMO

W dniu 25 lipca 2018 r. Europejski Trybunał Sprawiedliwości (ETS) orzekł, że obowiązujące przepisy dotyczące GMO muszą być stosowane do wszystkich produktów wytwarzanych z nowych technik inżynierii genetycznej, takich jak CRISPR-Cas. Takie techniki – często nazywane „edycją genów” lub „nowymi technikami hodowli” – pojawiły się od czasu wprowadzenia w Europie prawa GMO w 2001 r. I są obecnie stosowane przez deweloperów do upraw żywności, drzew, zwierząt gospodarskich i owadów. Dziesiątki patentów zostało już złożonych w tej dziedzinie przez duże korporacje agrochemiczne.

Komisja Europejska znajduje się pod ogromną presją ze strony przemysłu biotechnologicznego i rządu USA, aby ponownie otworzyć unijne przepisy dotyczące GMO w celu wyłączenia nowych technik edycji genów z przepisów dotyczących GMO. Gdyby się to udało, oznaczałoby to, że nowe produkty GMO nie zostałyby przetestowane, monitorowane ani oznakowane ze szkodą dla środowiska, bezpieczeństwa żywności i informacji dla konsumentów. Ta kampania lobbystyczna znacznie się nasiliła od czasu orzeczenia ETS.

Osłabienie zasad dotyczących produktów biotechnologicznych w innych krajach jest kluczowym zagadnieniem dla USA w międzynarodowych rozmowach handlowych. W ostatnim dziesięcioleciu agresywnie prowadziła politykę zagraniczną w dziedzinie żywności i rolnictwa, która przynosi korzyści największym firmom nasiennym, a jednocześnie wykorzystuje media do promowania nowych produktów GM.

Tymczasem 19 państw członkowskich UE skorzystało z prawa do blokowania upraw GM na swoim terytorium, a duże międzypartyjne większości w Parlamencie Europejskim sprzeciwiły się każdemu zezwoleniu na GM proponowanemu przez Komisję. Niezależni naukowcy wyjaśnili, dlaczego produkty z nowych technik GM muszą pozostać uregulowane z punktu widzenia bezpieczeństwa biologicznego, podczas gdy rolnicy i organizacje pozarządowe wezwali nową Komisję do zapewnienia właściwego wdrożenia obowiązujących przepisów dotyczących GMO, zgodnie z orzeczeniem ETS.

Z najlepszymi życzeniami,

CIŚNIENIE USA NA UE W CELU DE-REGULACJI NOWYCH GM

Umowy handlowe UE

Rok po przełomowym wyroku ETS, zgodnie z którym unijne przepisy dotyczące GMO powinny mieć zastosowanie do nowych technik inżynierii genetycznej, grupy przemysłowe i rząd USA wywierają presję na Unię Europejską, aby zderegulowała, co ma wpływ na żywność i bezpieczeństwo biologiczne, a także na konsumentów wybór.

W dniu 25 lipca 2018 r. Europejski Trybunał Sprawiedliwości opublikował kluczowe orzeczenie, które nie pozostawia miejsca na interpretację: obowiązujące przepisy dotyczące GMO muszą być stosowane do wszystkich produktów wytwarzanych z nowych technik inżynierii genetycznej, takich jak CRISPR-Cas. Takie techniki – często określane przez twórców jako „edycja genów” lub „nowe techniki hodowlane” – pojawiły się od czasu wprowadzenia w Europie prawa GMO w Europie w 2001 r. I są obecnie stosowane przez deweloperów do upraw żywności, drzew, zwierząt gospodarskich i owadów. Dziesiątki patentów zostało już złożonych w tej dziedzinie przez duże korporacje agrochemiczne, takie jak Bayer, BASF, Dow Agrosciences i Monsanto.

Przemysłowe grupy lobbystyczne prowadziły kampanię lobbystyczną od ponad dziesięciu lat, aby uniknąć tych regulacji dotyczących nowej generacji technologii GM. Rozwścieczeni wyrokiem ETS wezwali nową Komisję do ponownego otwarcia przepisów UE w sprawie GMO. Ich cel – uzyskanie produktów z tych nowych technik zwolnionych z przepisów UE – oznaczałoby, że nowe produkty GMO nie byłyby testowane, monitorowane ani etykietowane. Również rząd Stanów Zjednoczonych podążył za modą, by skłonić UE do zastosowania podejścia amerykańskiego, co oznaczałoby prawie całkowitą deregulację nowych produktów GM.

Presja handlowa

Natychmiast po orzeczeniu sekretarz rolnictwa USA Sonny Perdue nazwał to „niepowodzeniem”, które było „nieuzasadnionym piętnowaniem nowych technologii”. Opisał zasady UE dotyczące GMO „regresywne i przestarzałe” i poradził Europie, by poszukiwała informacji od partnerów handlowych na temat sposobu wdrożenia orzeczenia. Perdue dodał: „USDA [Departament Rolnictwa USA] podwoi swoje wysiłki w celu współpracy z partnerami na całym świecie w kierunku podejść opartych na nauce i ryzyku”. Jednak w USA większość GMO nie podlega żadnej ocenie.

Rzeczywiście, 5 września 2018 r. Unijny komisarz ds. Zdrowia Vytenis Andriukaitis spotkał się z amerykańskim sekretarzem rolnictwa ds. Handlu i polityki zagranicznej Tedem McKinneyem. McKinney wyraził „frustrację” USA orzeczeniem ETS, które według niego „uderzyło w USA i inne kraje trzecie jako partnerów handlowych”.

Zgodnie z protokołem z tego spotkania, uzyskanym przez Corporate Europe Observatory, McKinney powiedział, że UE „ma teraz lepiej zastanowić się nad wpływem orzeczenia i uświadomić sobie, że prawodawstwo UE musi się zmienić”. Zaproponował również pomoc UE ​​z USA w tym kierunku.
McKinney twierdził również, że rząd USA uspokoił dwie europejskie firmy biotechnologiczne, które rzekomo miały zamiar przenieść się do USA, mówiąc, że są przekonane, że UE „zda sobie sprawę”, że będzie musiała zmienić swoje zasady GMO.

Obniżenie zasad dotyczących produktów biotechnologicznych w innych blokach politycznych lub krajach jest kluczowym zagadnieniem dla USA w międzynarodowych rozmowach handlowych. Kiedy nowa umowa NAFTA między USA, Meksykiem i Kanadą, zawarta w październiku 2018 r., Zawiera nowy rozdział dotyczący biotechnologii rolniczej. Politico skomentowało, że eksperci uważają to za „ważny krok w wysiłkach Ameryki na rzecz eksportu swojego modelu biotechnologicznego na cały świat”. Według Amerykańskiego Stowarzyszenia Handlu Materiałami Nasiennymi, „wysyła wyraźny komunikat do innych partnerów handlowych USA, takich jak Unia Europejska i Chiny, które były krytykowane za nieprzewidywalne podejście regulacyjne”.

Europejska grupa FEFAC zajmująca się lobby żywienia zwierząt, posiadająca duży udział w handlu soją GM ze Stanami Zjednoczonymi, powiedziała FeedNavigator, że orzeczenie ETS może okazać się „pozataryfową barierą handlową”, skutecznie „blokując dostęp UE do rynku dla importu soi amerykańskiej i inne ziarna paszowe ”.
Nie po raz pierwszy zaangażował się rząd USA. W 2016 r. Obserwatorium Korporacyjne w Europie, GeneWatch i Greenpeace ujawniły, w jaki sposób Komisja Europejska odłożyła na bok opinię prawną, że co najmniej jedna nowa technika inżynierii genetycznej musiałaby przejść zwykłe testy bezpieczeństwa i etykietowanie, po intensywnym lobbingu ze strony rządu USA.

Przed spotkaniem z DG SANTE w dniu 7 października 2015 r. Misja amerykańska przy UE powiedziała „zwrócono im uwagę”, że opinia prawna Komisji ma sklasyfikować jedną konkretną technikę edycji genów „jako technikę GM”. Misja USA ostrzegła DG SANTE, że będzie to „kolejny cios dla rolnictwa i technologii”. Sugerowało to, że misja USA miała dostęp do bardzo wrażliwych wywiadów politycznych dotyczących myślenia Komisji na temat regulacji nowych technik.

Ambasady USA jako pojazdy w lobby

Dochodzenia przeprowadzone przez organizację Food & Water Watch (USA) ujawniły, że w ostatnim dziesięcioleciu Stany Zjednoczone agresywnie prowadziły politykę zagraniczną w dziedzinie żywności i rolnictwa, z której korzystają największe firmy nasienne. Badając pięć lat depeszy dyplomatycznych Departamentu Stanu USA, FWW znalazła dowody na to, że ambasady i konsulaty USA w Argentynie, Niemczech, Słowacji, Hiszpanii, Egipcie i RPA promowały produkty lub stanowiska biotechnologiczne w tych krajach oraz „zestaw narzędzi rzeczniczych dla placówek dyplomatycznych ”Został wysłany w celu pouczenia personelu ambasady USA w tym zakresie.

Rząd USA rekrutował dziennikarzy do promowania nowego GM

Rząd USA atakuje również media europejskie. Stało się to oczywiste podczas ważnego wydarzenia dotyczącego nowych technik GMO organizowanych przez Uniwersytet Wageningen i zorganizowanego przez Keystone Policy Center, CRISPRcon 2019.

Media potwierdziły, że Corporate Europe Observatory, że amerykańskie ambasady i amerykański Departament Rolnictwa w amerykańskiej misji przy UE w Brukseli „rekrutują” dziennikarzy z jak największej liczby państw członkowskich UE do uczestnictwa w wydarzeniu, oferując pokrycie wszystkich kosztów, w tym ich loty, zakwaterowanie i wyżywienie.
Ponadto dzień przed konferencją zorganizowano dla nich specjalne seminarium „szkolące dziennikarzy, którzy zazwyczaj nie zajmują się tymi zagadnieniami”. To tak zwane Seminarium Hodowli Roślin, które nie zostało zamieszczone na stronie internetowej CRISPRcon, zostało zorganizowane przez Służbę Rolnictwa Zagranicznego USA (FAS) we współpracy z Uniwersytetem Wageningen. W seminarium wzięło udział co najmniej tuzin dziennikarzy z całej UE.

Strona wydarzenia przedstawia CRISPRcon jako „wyjątkowe forum, na którym spotykają się różnorodne głosy, aby omówić przyszłość CRISPR”. Jednak tylko garstka mówców z krytyczną opinią została zaproszona, dlatego niektórzy z nich nazywali to „sprytnie choreograficznym wiecem do prania”.
Sponsorzy wydarzenia obejmowali gigantów agrobiznesu Bayer i Corteva, Biotechnology Industry Organization (USA) oraz United Soybean Board (USA).

Dlaczego nowe GMO muszą być regulowane

Komisja Europejska znajduje się pod ogromną presją ze strony przemysłu biotechnologicznego oraz USA i innych partnerów handlowych, aby ponownie otworzyć unijne przepisy dotyczące GMO w celu zwolnienia z tych zasad nowych technik edycji genów, takich jak CRISPR-Cas. Innymi słowy, nowe produkty GMO nie byłyby testowane, monitorowane ani etykietowane ze szkodą dla środowiska, bezpieczeństwa żywności i informacji dla konsumentów. Ta kampania lobbystyczna trwa od ponad dziesięciu lat, ale znacznie się nasiliła od czasu orzeczenia ETS.

Rolnicy i grupy zajmujące się ochroną środowiska opublikowali wspólne stanowisko, wzywając do stosowania zasad GMO UE w odniesieniu do nowych GMO. Europejska sieć naukowców odpowiedzialnych za kwestie społeczne i środowiskowe (ENSSER) opublikowała oświadczenie wyjaśniające, dlaczego produkty z nowych technik GM, takich jak edycja genów, muszą pozostać regulowane z punktu widzenia bezpieczeństwa biologicznego. Transatlantycki Dialog Konsumencki przyjął rezolucję stwierdzającą, że ryzyko musi zostać ocenione, a produkty muszą być również oznakowane zgodnie z prawami konsumentów do wiedzy.

Korporacyjne grupy lobbingowe napisały w oświadczeniu, że ich celem jest „uzyskanie praktycznych i opartych na nauce zasad” dla nowych GMO; jednak ich konkretna propozycja jest taka, że ​​nie powinno być żadnych zasad dotyczących „produktów, które można uzyskać” za pomocą starych technik mutagenezy przez promieniowanie lub chemikalia lub w naturze. Dodali, że „to stanowisko jest coraz częściej przyjmowane jako główne podejście regulacyjne w coraz większej liczbie krajów na całym świecie”.
Jednak, jak wyjaśniono w oświadczeniu ENSSER, istnieje ryzyko i niepewność związane z każdą z nowych technik GM, z których niektóre są wspólne dla wszystkich. Biorąc pod uwagę, że wiele technik jest nowych, nie można jeszcze w pełni ocenić możliwości wystąpienia negatywnych skutków. Jak dotąd nie było ani niewiele ocen wpływu bezpieczeństwa na biosafetykę.

Odmiany GMO wprowadzone do obrotu w UE są bardzo niepopularne zarówno wśród opinii publicznej, jak i polityków. Dziewiętnaście państw członkowskich skorzystało z prawa do blokowania upraw GM na swoim terytorium, a duże międzypartyjne większości w Parlamencie Europejskim przegłosowały sprzeciw wobec każdego pozwolenia na GM (w sumie 36 zezwoleń na przywóz i uprawę) zaproponowanych przez Komisja.
Rolnicy i organizacje pozarządowe niedawno wezwali nową Komisję do zapewnienia właściwego wdrożenia obowiązujących przepisów dotyczących GMO, zgodnie z orzeczeniem ETS. Europa nie powinna ulegać presji USA, ale powinna chronić środowisko, rolnictwo i konsumentów. W czasach poważnych kryzysów środowiskowych decyzje UE powinny koncentrować się na naprawie naszego systemu żywności i rolnictwa, pozostawiając rolnictwo w stylu monokultury, napędzane interesami korporacyjnymi – za.

Źródło: US pressure on EU to de-regulate new GM

List grupy posłów PE do Komisji Europejskiej ws GMO

Komisja Europejska musi działać, aby zapewnić, że „nowe GMO” są sprawdzane pod kątem bezpieczeństwa, śledzone i etykietowane.

Zadaniem Komisji jest wdrożenie orzeczenia Europejskiego Trybunału w państwach członkowskich i na szczeblu UE, mówią Zieloni.

Rok po tym, jak Europejski Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że niektóre techniki edycji genów dają początek GMO, grupa Zieloni / EFA w Parlamencie Europejskim wzywa Komisję do podjęcia znaczących działań w celu uzyskania GMO opracowanych przy użyciu tych technik ocenianych, śledzonych i oznakowane.

List grupy do Komisji znajduje się poniżej.

Szanowny Panie Przewodniczący Juncker,

Piszemy o orzeczeniu Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (sprawa C-528/16), wydanym rok temu, w dniu 25 lipca 2018 r., W którym stwierdzono, że organizmy uzyskane za pomocą technik ukierunkowanej mutagenezy należy traktować jako organizmy zmodyfikowane genetycznie (GMO) zgodnie z definicją zawartą w dyrektywie 2001/18.

Pomimo roku, w którym mogła działać, Komisja nie podjęła znaczących działań w celu wdrożenia tego ważnego orzeczenia.

Orzeczenie potwierdza, że ​​ukierunkowana mutageneza nie jest tak zwaną „nową techniką hodowlaną”, ale GMO zgodnie z definicją prawną.

Trybunał ustalił, że te nowe techniki stanowią zagrożenia, które „mogą okazać się podobne do tych, które wynikają z produkcji i uwalniania GMO poprzez transgenezę”, a zatem powinny być w pełni poddane środkom ostrożności wprowadzonym przez UE. Trybunał dodał, że jedynie techniki „z długą historią bezpiecznego stosowania” mogą być wyłączone z oceny ryzyka, identyfikowalności i etykietowania.

Nowe techniki modyfikacji genetycznej nie mogą potwierdzać tej długiej historii, a ostatnie badania naukowe pokazują, że rzeczywiście powodują one skutki poza celem [1], co może prowadzić do zagrożeń dla zdrowia ludzkiego i środowiska. Kolejny powód, dla którego konieczne jest poddanie ich pełnej ocenie bezpieczeństwa oraz wymogom dotyczącym etykietowania i identyfikowalności.

Gdy orzeczenie ETS wyjaśniło status prawny tych technik, rolą Komisji Europejskiej było udostępnienie niezbędnych narzędzi technicznych w celu skutecznego wdrożenia orzeczenia na szczeblu państw członkowskich i UE.

Przykłady działań, które mogłyby zostać podjęte, wraz z państwami członkowskimi, obejmują wprowadzenie kontroli przywozu z krajów, w których uprawia się rośliny wytwarzane za pomocą nowych technologii genetycznych (np. Rzepak ODM, soja TALEN). Bez tych środków nie ma możliwości ustalenia, czy produkty te wchodzą na rynek UE. potencjalnie zagraża zdrowiu zwierząt i ludzi. Komisja nie wszczęła również postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko krajom, które nadal prowadzą nieautoryzowane próby polowe z uprawami stworzonymi za pomocą tych nowych technik.

Identyfikowalność tych nowych GMO jest rzeczywiście złożoną kwestią, ale badania wykazały, że śledzenie śladów, a zatem etykietowanie tych produktów, jest rzeczywiście technicznie wykonalne [2], biorąc pod uwagę zaangażowanie i wolę polityczną. Ponadto, w naszym rozumieniu, wykrywanie produktów tych technik będzie w każdym przypadku konieczne, aby właściciele patentów mogli dochodzić swoich praw.

Niektóre zainteresowane strony nie zgadzają się z orzeczeniem ETS i wzywają do zmiany prawa GMO w celu zwolnienia ich technik z nacisku na deregulację. Uwzględni to jedynie wąskie interesy biznesowe ze szkodą dla szerszego społeczeństwa, w tym praw konsumentów, rolników i hodowców, a także zasadę ostrożności, zapisaną w TFUE.

Uważamy, że Komisja pilnie musi podjąć kroki w celu utrzymania i egzekwowania orzeczenia ETS.

Dlatego zachęcamy Cię, rok później, do podjęcia tego ważnego zadania i czekamy z niecierpliwością na to, jak zamierzasz to zrobić w najbliższym możliwym terminie.

Z poważaniem,

Philippe Lamberts, poseł do PE
Tilly Metz MEP
Martin Häusling, poseł do PE
Eurodeputowany Benoît Biteau
Eurodeputowana Jutta Paulus
Sven Giegold, poseł do PE
Michèle Rivasi, poseł do PE
Yannick Jadot, poseł do PE
Poseł do PE Molly Scott-Cato
Petra De Sutter, eurodeputowana Anna Cavazzini, posłanka do PE
Saskia Bricmont MEP
Katrin Langensiepen MEP
Eurodeputowana Ellie Chowns
Catherine Rowett MEP

cc. Komisarz Andriukaitis, komisarz Katainen, komisarz Moedas

Uwagi

  1. Termin ten jest używany tutaj, aby uwzględnić niezamierzone, nieprzewidziane, niedocelowe, niedocelowe lub nieprzewidziane efekty.
  2. Zobacz na przykład: New Breeding Techniques: Detection and Identification of the Techniques and Derived Products

Pozostawiamy w gospodarstwach tak wiele żywności że po prostu gnije na polach

Większość raportów, które słyszysz o marnowaniu żywności, nie zawiera nawet kwoty pozostawionej w gospodarstwach, ale nowe badania pokazują, że jest to dużo

Oto kolejny artykuł, który kpi z pojęcia, nieustannie pompowanego przez GMO i lobby środki wspomagające stosowanie pestycydów, że musimy produkować więcej żywności.

WYCIĄG: CEO firmy Harvest, Christine Moseley założyła firmę po 15 latach spędzonych w zarządzaniu łańcuchem dostaw i obserwowania gospodarstw, jak tony żywności marnują się. Fakt, że ponad 30% uprawianych produktów nie wchodzi nawet do łańcucha dostaw, mówi, „to kolejna największa statystyka dotycząca marnotrawienia żywności, ponieważ zawsze mówimy o marnowaniu 40% żywności, nie licząc jedzenia marnowanego w gospodarstwie. ”

Pozostawiamy tak wiele żywności w gospodarstwach, by po prostu gniła na polach

Eillie Anzilotti
Fast Company, 24 lipca 2019 r
https://www.fastcompany.com/90380088/were-leaving-so-much-food-on-farms-to-just-rot-in-the-fields

  • Większość raportów, które słyszysz o marnowaniu żywności, nie zawiera nawet kwoty pozostawionej w gospodarstwach, ale nowe badania pokazują, że jest to dużo

Być może znasz fakt, że w USA szacuje się, że 40% żywności jest niezjedzona. To alarmująca statystyka sama w sobie. Ta ilość zmarnowanego pożywienia koreluje z odpadami w innych obszarach: Około 21% całej wody zużywanej w Stanach Zjednoczonych i 18% gruntów uprawnych jest przeznaczone na żywność, która nigdy nie zostanie zjedzona, powodując znaczne obciążenie już obciążonych zasobów.

Jednak większość tradycyjnych badań nad marnotrawstwem żywności dotyczy tylko tego, co nie jest osiągane na poziomie dystrybucji, handlu detalicznego i konsumentów. Pomiary określają, na przykład, ile sklepów spożywczych ją porzuca, lub ile jej zgniło w lodówkach konsumentów bez jedzenia. Kiedy zespół naukowców z University of Santa Clara postanowił dowiedzieć się, ile produktów marnuje się, zanim nawet opuści pola, znaleźli znacznie ostrzejszy obraz.

Według zespołu badawczego około 33% uprawianej żywności jest albo nie zebrane, albo pozostawione na polach, ponieważ hodowcy podejrzewają, że może nie spełniać specyfikacji nabywców. Hodowcy często szacują ilość produktów, które opuszczają na polach, ale zespół Santa Clara odkrył, po przeprowadzeniu dokładnych analiz 123 gospodarstw w północnej i środkowej Kalifornii, że odpady żywnościowe w terenie przewyższają szacunki plantatorów dotyczące strat o około 157%. Niektóre kategorie produktów są bardziej podatne na marnotrawstwo niż inne: Zespół Santa Clara odkrył, że pozostało około 55,6% kapusty, w porównaniu z zaledwie 4,7% wieloletnich karczochów. Różnice te wynikają często z tego, jak jednolicie rośnie uprawa (na ogół plantatorzy szukają spójnego produktu, aby zaoferować nabywcom) i jak często są zbierani, oprócz czynników takich jak odporność upraw na zmienne warunki pogodowe.

Jednak wyniki badania, choć ograniczone do określonego regionu w Kalifornii, powinny obudzić hodowców co do wielkości strat, jakie mogą się zdarzyć na ich polach. „Pierwszym krokiem w rozwiązaniu tego problemu jest jego pomiar” – mówi Gregory Baker, dyrektor wykonawczy Centrum Innowacji i Przedsiębiorczości Żywności na Uniwersytecie Santa Clara.

Rozwijające się rozumienie utraty żywności w polu może również, jak dodaje Baker, doprowadzić do rozwiązania tego problemu. Jednym z nich może być partnerstwo z bankami żywności w celu zapewnienia, że ​​niesprzedane produkty trafią do potrzebujących. Santa Clara podjęła się badań, mówi Baker, po części po rozmowach z Drugim Bankiem Żywnościowym w hrabstwach Santa Clara i San Mateo, w których dyrektorzy wyrazili zaniepokojenie, że ludzie żyjący w ubóstwie na tym obszarze nie byli w stanie uzyskać dostępu do ogromnej ilości produktów uprawianych lokalnie.

Innym rozwiązaniem może być stworzenie rynku biznesowego dla tego niesprzedanego produktu. Jednym z problemów, mówi Baker, jest to, że nie ma wystarczającego zapotrzebowania rynkowego na niedoskonałe produkty, takie, które najprawdopodobniej pozostaną na polach. Nie ma więc motywacji dla hodowców do płacenia za pracę, aby ją zebrać, jeśli tylko stracą pieniądze i nie ma gwarantowanego rynku.

Ale niektóre nowe firmy próbują to naprawić. Niedoskonałe Produkuj paczki i sprzedaje „chytre” produkty po obniżonych cenach bezpośrednio do konsumentów i jak dotąd uratowało ponad 40 milionów funtów żywności. Start Full Harvest współpracuje z rolnikami, aby pozyskać niedoskonałe produkty i pomóc im sprzedać je firmom z branży spożywczej, które mogą włączyć je do produktów. Christine Moseley, dyrektor generalny firmy Harvest, założyła firmę po 15 latach zarządzania łańcuchem dostaw i obserwowania, jak tony żywności marnują się. Fakt, że ponad 30% uprawianych produktów nie wchodzi nawet do łańcucha dostaw, mówi, „to kolejna największa statystyka dotycząca marnotrawienia żywności, ponieważ 40%, o których zawsze mówimy o marnowaniu żywności, nawet nie włącza jedzenie marnowanego w gospodarstwie. ”

Komentarz: Wacław Święcicki – Dyskusyjny Klub Pszczelarza, Warszawa Na polu w momencie zbiorów jest 100% żywności – to jest całość.

Autorka podaje, że ok 33% nie zebrano z pola, ponieważ te produkty nie spełniają specyfikacji handlowców (nabywców) Dowiadujemy się, że te 70% żywności, która urosła na polu i którą zebrano jest w obrocie handlowym. A do liczenia strat nie brano dotąd tej żywności, która została na polu. Więc musimy policzyć jaki % tak naprawdę całości wyprodukowanej żywności marnuje się jako 40% żywności skierowanej do handlu. Są to produkty tj. niedojadki i zepsute oraz wyrzucone przeterminowane, czyli liczymy , że z 70 jednostek x 40% = 28% całości

Razem zmarnowało się w USA , wg Autorki 33% + 28% = 61%żywności

a dlaczego tak?

Argument- 70% wziął pośrednik-handel itd., i 30% są to produkty nie spełniające wymogów jakościowych, które nie mają wiele wspólnego z wartością żywieniową. Tu należy zapytać jaki % produktów ekologicznych trafia na rynek – przez handel, a jaki % rolnik ekologiczny musi sam zagospodarować. Ale z tym nie ma problemu, czytaj dalej dlaczego.

Te 30% żywności nie zjechało z pola, bo może

a– rolnik (ogrodnik) nie miał siły roboczej, aby ją zebrać i sprzedać

b- nie miał otwartego rynku lokalnego, jego sąsiad jedzie do miasta po produkty (?),

c- wreszcie w USA oddzielono produkcję roślinną od zwierzęcej (co nie ma miejsca w rolnictwie ekologicznym, które utrzymuje swoje zwierzęta i może im podać, jako dodatek do pasz, to co pozostało na polu).

Ale aby te 30% żywności pozostałej (nie kupionej przez handel kontraktujący) dotarło konsumentów lokalnych, ewentualnie do pasz zwierząt hodowlanych, ta żywność musi mieć odpowiednią wartość żywieniową (paszową), nie może być nieokreślona, albo zła. Chodzi o trwałość w przechowywaniu (na trzymanie jej w lodówce rolnik nie ma funduszy) zanieczyszczenia, itp.

Wreszcie mogą zastrajkować zwierzęta – uciec z obory po podaniu pasz GMO , albo ogłosić strajk głodowy. Oto przykłady:

Bezpieczna żywność GM?
Ostatnie incydenty i odkrycia naukowe budzą poważne wątpliwości co do bezpieczeństwa genetycznie modyfikowanej żywności i paszy. Będziemy rozpowszechniać wybrane następujące raporty.

  1. Krowy zjadły kukurydzę GM i zmarły
  2. Transgeniczne DNA i toksyna Bt przetrwają trawienie
  3. Toksyna Bt wiąże się z jelitem myszy
  4. Hiszpański koń trojański GM firmy Syngenta
  5. Wątroba myszy Fed GM Soja pracuje w nadgodzinach
  6. Zwierzęta unikają GM, z dobrych powodów

Ekspert burzy mit, że przemysłowe rolnictwo zawsze będzie „karmiło świat”

Coraz więcej zboża nie zmniejsza globalnego głodu, pisze Timothy A. Wise

WYCIĄG: W jaki sposób „my” nakarmimy „świat”? Wiemy, co mamy na myśli, kiedy zadajemy to pytanie: kraje bogate, o wysokiej wydajności nasion i rolnictwie na skalę przemysłową. Stany Zjednoczone uważają, że teraz karmi świat. Tak nie jest.

Światowy głód rośnie

Timothy A. Wise
Medium.com, 22 lipca 2019 r
https://heated.medium.com/world-hunger-is-on-the-rise-bd2ae8fc96c4

  • Spójrzmy prawdzie w oczy: USA nie karmi świata

Już 3 rok z rzędu agencje ONZ udokumentowały wzrost poziomu poważnego głodu na świecie, dotykając 820 milionów ludzi. Ponad 2 miliardy cierpi na „umiarkowany lub poważny” brak bezpieczeństwa żywnościowego. W tym samym okresie świat doświadcza tego, co Reuters nazwał „globalną nadwyżką zbóż”, a nadwyżki towarów rolnych gromadziły się na zewnątrz silosów zbożowych gnijących z powodu braku nabywców.

Oczywiście, wzrost ilości zboża nie zmniejsza globalnego głodu.

Jednak każdego dnia niektórzy akademiccy, przemysłowi lub polityczni przywódcy dołączają do maltuzjańskiego chóru ostrzeżeń o zbliżającym się niedoborze żywności z powodu rosnącej populacji i napiętych zasobów naturalnych. Na przykład Richard Linton, dziekan Kolegium Rolnictwa i Nauk Przyrodniczych na Uniwersytecie Stanu Karolina Północna, brzmi znajomo: „Musimy znaleźć sposób, by nakarmić świat, podwoić podaż żywności” – powiedział. „I wszyscy wiemy, czy nie produkujemy wystarczającej ilości żywności, a co to za wynik: to wojna, konkurencja”.

„Jak nakarmimy świat?” – wzywa kaznodzieja. „Zwiększ naszą nagrodę”, odpowiada chór.

Z tą odpowiedzią jest tyle nie tak. A nawet z pytaniem, które jest głęboko aroganckie.

W jaki sposób „my” nakarmimy „świat”? Wiemy, co mamy na myśli, kiedy zadajemy to pytanie: kraje bogate, o wysokiej wydajności nasion i rolnictwie na skalę przemysłową. Stany Zjednoczone uważają, że teraz karmią świat. Tak nie jest.

Ponad 70 procent żywności spożywanej w krajach rozwijających się, gdzie powszechny jest głód, jest uprawiana w tych krajach, w większości przez drobnych rolników. Ci rolnicy są teraz głównymi ludźmi karmiącymi. I do tego używają tylko 30 procent zasobów rolnych. (Oznacza to, że rolnictwo przemysłowe wykorzystuje 70 procent zasobów do wyżywienia 30 procent populacji).

Nie ma tam „świata” biernie czekającego na karmienie. Większość głodnych to drobni rolnicy lub żyją w społecznościach rolniczych. Nie czekają na materiały żywnościowe; aktywnie – często desperacko – próbują nakarmić swoje rodziny i społeczności.
Ale świat już ma więcej niż wystarczającą ilość żywności, aby nakarmić 10 miliardów ludzi, co stanowi prawie 3 miliardy więcej niż obecnie.

Dlaczego ciągle tak się mylimy, zachowując się jak uprawa kolejnych roślin towarowych, że skończy się głód?

Indyjski ekonomista Amartya Sen otrzymał Nagrodę Nobla za pokazanie, że głód jest rzadko spowodowany niedoborami żywności. Frances Moore Lappé pokazała nam prawie 50 lat temu w swojej przełomowej „diecie na małą planetę”, że głód nie jest spowodowany niedostatkiem jedzenia.

Głód jest spowodowany niedoborem władzy ze strony producentów żywności i ubogich. Władza nad ziemią, wodą i innymi zasobami naturalnymi wytwarzającymi żywność. I moc zarabiania, która pozwala ludziom kupować potrzebne im jedzenie.

Złudzenie, że „my” karmimy „świat” ma swój dom w miejscach takich jak Iowa, posadzono szermierza do szermierki w kukurydzy i soi w systemie zaprojektowanym do wyciągnięcia każdego ostatniego buszla z nieporównywalnie żyznej gleby.

Trudno jednak znaleźć wyraźne sposoby, że płodna produkcja Iowy karmi głodnych ludzi w krajach rozwijających się. Iowa karmi głównie świnie, kurczaki, przemysł spożywczy i samochody; połowa naszej kukurydzy trafia do etanolu, a 30 procent oleju sojowego jest obecnie wykorzystywane do paliwa biodiesel. Biedni na świecie nie mogą sobie pozwolić na mięso i nie jeżdżą samochodami; fast foody to ostatnia rzecz, jakiej potrzebują.
Eksportujemy około połowy naszych ziaren soi i 15 procent naszej kukurydzy, ale nawet tych, którzy nie karmią głodnych, ponieważ są one używane głównie jako pasza dla zwierząt, w przeważającej mierze dla świń, wielu w Chinach, największego na świecie producenta i konsumenta trzody chlewnej. Ale biedni nie jedzą tej wieprzowiny; żywią się głównie rosnącą klasą średnią kraju.
W najlepszym razie ogromna produkcja kukurydzy i soi w stanie Iowa sprawia, że ​​rachunki za żywność są nieco niższe dla rozwijających się klas średnich w rozwijającym się świecie. Ale to iluzja, że ​​Iowa karmi głodnych.

I to jest niebezpieczne złudzenie, że możemy rozwiązać globalny głód, rozszerzając globalną produkcję o rolnictwo na skalę przemysłową. Niebezpieczne, ponieważ sposób, w jaki uprawiamy żywność na monokulturowych farmach intensywnie wykorzystujących chemikalia, dosłownie niszczy bazę zasobów – glebę, wodę, klimat – od której zależy przyszła produkcja żywności.

Ponownie weź Iowę: państwo straciło połowę górnej warstwy gleby do erozji, produktu nadmiernego przycinania rzędów. Pół miliona akrów wyszło z ochrony w ostatnim dziesięcioleciu, gdy rolnicy zasadzili się na strumieniach, próbując zarobić na wysokich cenach kukurydzy napędzanych etanolem. Gleba jest zasobem odnawialnym, ale tylko wtedy, gdy uprawia się ją w sposób, który ją chroni i odnawia.
Iowa również nie odnawia tego innego odnawialnego źródła wody. Rolnictwo stanowe jest głównie karmione deszczem, ale warstwy wodonośne Jordan i Dakota są pompowane w nieopłacalnych cenach. Potrzeba pięć galonów wody dziennie, aby podnieść wieprz; 20 milionów świń to ponad 30 miliardów galonów wody rocznie. Potrzeba trzech, aby destylować galon etanolu z kukurydzy; to ponad 12 miliardów galonów wody rocznie. Jeśli produkcja etanolu i mięsa wzrośnie w przewidywanym tempie, te ogromne warstwy wodonośne w końcu wyschną.

Tymczasem nadmierne zastosowania chemiczne potrzebne do kukurydzy i soi zanieczyszczają wodę pitną i niszczą siedliska dla tych gatunków, których rolnictwo potrzebuje do uprawy żywności. Niedawny raport ONZ wzbudził niepokój o masowe wymieranie gatunków, podczas gdy inne badanie dokumentowało „apokalipsę owadów”, która obejmuje utratę kluczowych zapylaczy dla upraw.
Tymczasem każda część rolnictwa w stanie Iowa jest zamieszana i zagrożona zmianami klimatu. Rolnictwo przemysłowe jest głównym emitentem gazów cieplarnianych: nadmierny nawóz stosowany na polach kukurydzy w stanie Iowa emituje chmury podtlenku azotu, silniejsze niż dwutlenek węgla. Państwowe farmy fabryczne również przyczyniają się do rozpylania skoncentrowanego obornika na polach rolników.

Zmieniający się klimat sprawia, że ​​obecne praktyki rolnicze są bardziej autodestrukcyjne. Modelowanie NASA dla Iowa wykazuje wysokie prawdopodobieństwo bardziej intensywnych burz, takich jak niedawny cyklon i ciągłe powodzie, z rosnącym zagrożeniem długimi suszami. W badaniu przeprowadzonym przez University of Minnesota oszacowano, że do 2075 r. Plony kukurydzy w stanie Iowa mogą być o 20 do 50 procent niższe niż obecnie.
To nie jest system, który działa dobrze i jeśli martwimy się o ogólną dostępność żywności, my w bogatym świecie powinniśmy przestać podwajać rolnictwo przemysłowe i natychmiast podjąć dwa proste środki: Po pierwsze, zmniejszyć marnotrawienie żywności, które trwonią jedną trzecia lub więcej żywności produkowanej przez świat. Po drugie, przestań kierować żywność i ziemię na produkcję biopaliw.
W międzyczasie przestańmy karmić się złudzeniem, że produkowanie większej liczby amerykańskich towarów rolnych zrobi wszystko, by zmniejszyć globalny głód.

Timothy A. Wise kieruje programem praw do ziemi i żywności w Small Planet Institute w Cambridge, Massachusetts. Jest autorem niedawno wydanego „Eating Tomorrow: Agribusiness, Family Farmers i bitwa o przyszłość żywności” (New Press, 2019), dostępnego wszędzie, gdzie sprzedawane są książki.

PANAP wzywa do stworzenia stref ochronnych wolnych od pestycydów wokół szkół

Po zatruciu 24 uczniów w Port Dickson w Malezji: PANAP wzywa do stworzenia stref ochronnych wolnych od pestycydów wokół szkół

Penang, Malezja – Sieć Działań Pestycydowych Azja i Pacyfik (PANAP) wzywa rząd Malezji do ustanowienia strefy wolnej od pestycydów wokół szkół po tym, jak studenci w Port Dickson poważnie zachorowali podczas zajęć z powodu narażenia na podejrzane opary pestycydów z pobliskiej farmy chili.
Według doniesień prasowych, 13 z 24 dotkniętych uczniów Sekolah Kebangsaan Linggi musiało zostać przewiezionych do szpitala 18 lipca po doświadczeniu nudności, wymiotów, zawrotów głowy, duszności i niewyraźnego widzenia. Ostatnio hospitalizowani uczniowie byli w stanie stabilnym.

Uczniowie w wieku od 9 do 12 lat twierdzili, że opary zapachowe przenikają powietrze podczas badania i że wkrótce potem wystąpią objawy.

„Wyrażamy naszą troskę o dzieci dotknięte tym incydentem w Port Dickson. Wszystkie opisane przez nich objawy wskazują na ostre zatrucie pestycydami. Władze powinny dokładnie zbadać incydent, pociągnąć odpowiedzialne strony do odpowiedzialności i podjąć kroki w celu zapewnienia, że ​​nie powtórzy się – w tej szkole lub w innym miejscu w Malezji. Strefa buforowa wolna od pestycydów wokół szkół będzie dobrym punktem wyjścia – powiedział Sarojeni Rengam, dyrektor wykonawczy PANAP.

PANAP kieruje petycję do rządów, aby przyjęły strefę buforową wolną od pestycydów w odległości co najmniej jednego kilometra wokół szkół, aby chronić dzieci, w szczególności przed dryfami i opryskami pestycydami z powietrza. Szacuje się, że około 1,5 miliarda dzieci w Azji żyje na obszarach wiejskich, co czyni je podatnymi na kontakt z wysoce niebezpiecznymi pestycydami (HHP).

Pestycydy są szczególnie toksyczne dla dzieci. Badania wykazały, że pestycydy mogą powodować nieodwracalne szkody w rozwoju fizycznym i psychicznym dzieci. Narażenie dzieci na HHP narusza Konwencję ONZ o prawach dziecka, która uznaje „wrodzone prawo dziecka do życia” oraz że należy zapewnić przetrwanie i rozwój dziecka w „maksymalnym możliwym zakresie”.

PANAP udokumentował, w jaki sposób niektóre szkoły w Kambodży i Wietnamie przyjęły strefy buforowe wolne od pestycydów dzięki wysiłkom lokalnych organizacji, władz szkolnych i rządowych. „Widzieliśmy, jak zdrowie i dobre samopoczucie uczniów znacznie się poprawiło po ustanowieniu wokół szkół stref buforowych wolnych od pestycydów. Zachęciły one również rolników do przejścia na agroekologiczne alternatywy dla pestycydów. Mamy nadzieję, że podobne działania zostaną podjęte w celu ochrony malezyjskich dzieci – podsumował Rengam.

Odniesienie: Koordynator kampanii Deeppa Ravindran, Protect Our Children From Toxic Pesticides, Deeppa.ravindran@panap.net.

Źródło: After poisoning downs 24 students in Port Dickson, Malaysia: PANAP calls for pesticide-free buffer zones around schools

Ekspert burzy mit, że przemysłowe rolnictwo zawsze będzie „karmiło świat”

Coraz więcej zboża nie zmniejsza globalnego głodu, pisze Timothy A. Wise

WYCIĄG: W jaki sposób „my” nakarmimy „świat”? Wiemy, co mamy na myśli, kiedy zadajemy to pytanie: kraje bogate, o wysokiej wydajności nasion i rolnictwie na skalę przemysłową. Stany Zjednoczone uważają, że teraz karmi świat. Tak nie jest.

Światowy głód rośnie

Timothy A. Wise
Medium.com, 22 lipca 2019 r
https://heated.medium.com/world-hunger-is-on-the-rise-bd2ae8fc96c4

* Spójrzmy prawdzie w oczy: USA nie karmi świata

Już 3 rok z rzędu agencje ONZ udokumentowały wzrost poziomu poważnego głodu na świecie, dotykając 820 milionów ludzi. Ponad 2 miliardy cierpi na „umiarkowany lub poważny” brak bezpieczeństwa żywnościowego. W tym samym okresie świat doświadcza tego, co Reuters nazwał „globalną nadwyżką zbóż”, a nadwyżki towarów rolnych gromadziły się na zewnątrz silosów zbożowych gnijących z powodu braku nabywców.

Oczywiście, wzrost ilości zboża nie zmniejsza globalnego głodu.

Jednak każdego dnia niektórzy akademiccy, przemysłowi lub polityczni przywódcy dołączają do maltuzjańskiego chóru ostrzeżeń o zbliżającym się niedoborze żywności z powodu rosnącej populacji i napiętych zasobów naturalnych. Na przykład Richard Linton, dziekan Kolegium Rolnictwa i Nauk Przyrodniczych na Uniwersytecie Stanu Karolina Północna, brzmi znajomo: „Musimy znaleźć sposób, by nakarmić świat, podwoić podaż żywności” – powiedział. „I wszyscy wiemy, czy nie produkujemy wystarczającej ilości żywności, a co to za wynik: to wojna, konkurencja”.

„Jak nakarmimy świat?” – wzywa kaznodzieja. „Zwiększ naszą nagrodę”, odpowiada chór.

Z tą odpowiedzią jest tyle nie tak. A nawet z pytaniem, które jest głęboko aroganckie.

W jaki sposób „my” nakarmimy „świat”? Wiemy, co mamy na myśli, kiedy zadajemy to pytanie: kraje bogate, o wysokiej wydajności nasion i rolnictwie na skalę przemysłową. Stany Zjednoczone uważają, że teraz karmią świat. Tak nie jest.

Ponad 70 procent żywności spożywanej w krajach rozwijających się, gdzie powszechny jest głód, jest uprawiana w tych krajach, w większości przez drobnych rolników. Ci rolnicy są teraz głównymi ludźmi karmiącymi. I do tego używają tylko 30 procent zasobów rolnych. (Oznacza to, że rolnictwo przemysłowe wykorzystuje 70 procent zasobów do wyżywienia 30 procent populacji).

Nie ma tam „świata” biernie czekającego na karmienie. Większość głodnych to drobni rolnicy lub żyją w społecznościach rolniczych. Nie czekają na materiały żywnościowe; aktywnie – często desperacko – próbują nakarmić swoje rodziny i społeczności.

Ale świat już ma więcej niż wystarczającą ilość żywności, aby nakarmić 10 miliardów ludzi, co stanowi prawie 3 miliardy więcej niż obecnie.

Dlaczego ciągle tak się mylimy, zachowując się jak uprawa kolejnych roślin towarowych, że skończy się głód?

Indyjski ekonomista Amartya Sen otrzymał Nagrodę Nobla za pokazanie, że głód jest rzadko spowodowany niedoborami żywności. Frances Moore Lappé pokazała nam prawie 50 lat temu w swojej przełomowej „diecie na małą planetę”, że głód nie jest spowodowany niedostatkiem jedzenia.

Głód jest spowodowany niedoborem władzy ze strony producentów żywności i ubogich. Władza nad ziemią, wodą i innymi zasobami naturalnymi wytwarzającymi żywność. I moc zarabiania, która pozwala ludziom kupować potrzebne im jedzenie.

Złudzenie, że „my” karmimy „świat” ma swój dom w miejscach takich jak Iowa, posadzono szermierza do szermierki w kukurydzy i soi w systemie zaprojektowanym do wyciągnięcia każdego ostatniego buszla z nieporównywalnie żyznej gleby.

Trudno jednak znaleźć wyraźne sposoby, że płodna produkcja Iowy karmi głodnych ludzi w krajach rozwijających się. Iowa karmi głównie świnie, kurczaki, przemysł spożywczy i samochody; połowa naszej kukurydzy trafia do etanolu, a 30 procent oleju sojowego jest obecnie wykorzystywane do paliwa biodiesel. Biedni na świecie nie mogą sobie pozwolić na mięso i nie jeżdżą samochodami; fast foody to ostatnia rzecz, jakiej potrzebują.

Eksportujemy około połowy naszych ziaren soi i 15 procent naszej kukurydzy, ale nawet tych, którzy nie karmią głodnych, ponieważ są one używane głównie jako pasza dla zwierząt, w przeważającej mierze dla świń, wielu w Chinach, największego na świecie producenta i konsumenta trzody chlewnej. Ale biedni nie jedzą tej wieprzowiny; żywią się głównie rosnącą klasą średnią kraju.

W najlepszym razie ogromna produkcja kukurydzy i soi w stanie Iowa sprawia, że ​​rachunki za żywność są nieco niższe dla rozwijających się klas średnich w rozwijającym się świecie. Ale to iluzja, że ​​Iowa karmi głodnych.
I to jest niebezpieczne złudzenie, że możemy rozwiązać globalny głód, rozszerzając globalną produkcję o rolnictwo na skalę przemysłową. Niebezpieczne, ponieważ sposób, w jaki uprawiamy żywność na monokulturowych farmach intensywnie wykorzystujących chemikalia, dosłownie niszczy bazę zasobów – glebę, wodę, klimat – od której zależy przyszła produkcja żywności.

Ponownie weź Iowę: państwo straciło połowę górnej warstwy gleby do erozji, produktu nadmiernego przycinania rzędów. Pół miliona akrów wyszło z ochrony w ostatnim dziesięcioleciu, gdy rolnicy zasadzili się na strumieniach, próbując zarobić na wysokich cenach kukurydzy napędzanych etanolem. Gleba jest zasobem odnawialnym, ale tylko wtedy, gdy uprawia się ją w sposób, który ją chroni i odnawia.

Iowa również nie odnawia tego innego odnawialnego źródła wody. Rolnictwo stanowe jest głównie karmione deszczem, ale warstwy wodonośne Jordan i Dakota są pompowane w nieopłacalnych cenach. Potrzeba pięć galonów wody dziennie, aby podnieść wieprz; 20 milionów świń to ponad 30 miliardów galonów wody rocznie. Potrzeba trzech, aby destylować galon etanolu z kukurydzy; to ponad 12 miliardów galonów wody rocznie. Jeśli produkcja etanolu i mięsa wzrośnie w przewidywanym tempie, te ogromne warstwy wodonośne w końcu wyschną.

Tymczasem nadmierne zastosowania chemiczne potrzebne do kukurydzy i soi zanieczyszczają wodę pitną i niszczą siedliska dla tych gatunków, których rolnictwo potrzebuje do uprawy żywności. Niedawny raport ONZ wzbudził niepokój o masowe wymieranie gatunków, podczas gdy inne badanie dokumentowało „apokalipsę owadów”, która obejmuje utratę kluczowych zapylaczy dla upraw.

Tymczasem każda część rolnictwa w stanie Iowa jest zamieszana i zagrożona zmianami klimatu. Rolnictwo przemysłowe jest głównym emitentem gazów cieplarnianych: nadmierny nawóz stosowany na polach kukurydzy w stanie Iowa emituje chmury podtlenku azotu, silniejsze niż dwutlenek węgla. Państwowe farmy fabryczne również przyczyniają się do rozpylania skoncentrowanego obornika na polach rolników.

Zmieniający się klimat sprawia, że ​​obecne praktyki rolnicze są bardziej autodestrukcyjne. Modelowanie NASA dla Iowa wykazuje wysokie prawdopodobieństwo bardziej intensywnych burz, takich jak niedawny cyklon i ciągłe powodzie, z rosnącym zagrożeniem długimi suszami. W badaniu przeprowadzonym przez University of Minnesota oszacowano, że do 2075 r. Plony kukurydzy w stanie Iowa mogą być o 20 do 50 procent niższe niż obecnie.

To nie jest system, który działa dobrze i jeśli martwimy się o ogólną dostępność żywności, my w bogatym świecie powinniśmy przestać podając rolnictwo przemysłowe i natychmiast podjąć dwa proste środki: Po pierwsze, zmniejszyć marnotrawienie żywności, które trwonią jedną trzecia lub więcej żywności produkowanej przez świat. Po drugie, przestań kierować żywność i ziemię na produkcję biopaliw.
W międzyczasie przestańmy karmić się złudzeniem, że produkowanie większej liczby amerykańskich towarów rolnych zrobi wszystko, by zmniejszyć globalny głód.

Timothy A. Wise kieruje programem praw do ziemi i żywności w Small Planet Institute w Cambridge, Massachusetts. Jest autorem niedawno wydanego „Eating Tomorrow: Agribusiness, Family Farmers i bitwa o przyszłość żywności” (New Press, 2019), dostępnego wszędzie, gdzie sprzedawane są książki.

Źródło: World Hunger Is on the Rise

Publicznie narażeni na nielegalną żywność GMO z powodu braku testów importowych

Publicznie narażeni na nielegalną żywność GMO z powodu braku testów importowych

Komisja Europejska nie opracowała metod testowania – narażając naszą żywność i rolnictwo na ryzyko

Rządy UE są powstrzymywane przed testowaniem importu soi i rzepaku z Ameryki Północnej na GMO, ponieważ Komisja Europejska nie opracowała metod testowania. To zagraża naszej żywności i rolnictwu, wynika z nowych badań opublikowanych dzisiaj.

Zgodnie z dokumentami uzyskanymi przez Friends of the Earth Europe i Corporate Europe Observatory rządy UE nie są obecnie w stanie przetestować importu żywności i pasz dla nowej generacji żywności GM (znanej jako GMO 2.0) ze względu na brak protokołów badań UE. [1] W kwietniu 2017 r. Dział ds. Bezpieczeństwa żywności Komisji Europejskiej – DG Sante – zablokował badania nad testowaniem tych GMO, co oznacza, że ​​soja i rzepak z Ameryki Północnej zawierające nielegalne GMO mogą wejść do UE. [2]

Korespondencja między państwami członkowskimi a Komisją Europejską uzyskana za pomocą wniosków o wolność informacji wraz z oficjalnymi dokumentami i oddzielnymi oświadczeniami rządów krajowych pokazują, że:

  • Władze krajowe nie mogą kontrolować, czy import nasion, żywności i paszy zawiera nowe niedozwolone GMO
  • Import żywności i pasz z nasion rzepaku kanadyjskiego i soi amerykańskiej jest najbardziej narażony na skażenie niedozwolonymi GMO [3]
  • Rządy są gotowe spełnić swoje obowiązki prawne i przetestować importowaną żywność, paszę i nasiona, gdy tylko Komisja Europejska dostarczy metody testowania
  • Jednak Komisja Europejska wycofała się z koordynacji procesu aktualizacji kontroli importu GMO 2.0, w tym testów, bez wyraźnej ścieżki naprzód. [4]

Mute Schimpf, działacz ds. Żywności i rolnictwa w Friends of the Earth Europe, powiedział: „Społeczeństwo i środowisko są zagrożone, ponieważ Komisja Europejska nie przestrzega prawa UE i nie opracowuje metod testowania nowej żywności modyfikowanej genetycznie. musi zapobiegać przypadkowemu sadzeniu przez rolników genetycznie zmodyfikowanych nasion w Europie i zapewnić obywateli, że nieumyślnie nie spożywają niezatwierdzonych i niesprawdzonych genetycznie zmodyfikowanych środków spożywczych. ”

W lipcu 2018 r. Europejski Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że GMO 2.0 podlegają unijnym przepisom dotyczącym bezpieczeństwa żywności, a zatem muszą podlegać szeregowi środków, w tym regularnej kontroli i testowaniu importu.

Rok po wydaniu orzeczenia Friends of the Earth Europe domaga się od Komisji Europejskiej natychmiastowego określenia metod testowania, aby zagwarantować, że środowisko i obywatele nie będą narażeni na niezatwierdzony i niesprawdzony import GMO.

Uwagi

[1] Komunikacja między DG Sante a urzędnikami krajowymi oraz kontakty z władzami krajowymi w dwóch krajach ujawniają, że wiele krajów, w tym Finlandia, Francja, Hiszpania, Irlandia, Dania, Wielka Brytania, Litwa, Rumunia, Austria, Polska, i Bułgaria twierdzą, że nie mogą przetestować nowych GMO ze względu na brak metod badawczych UE.

Przepisy UE wymagają, aby każdemu GMO zatwierdzonemu do przywozu do UE towarzyszyła metoda testowania. Niektóre GMO można łatwo przetestować, podczas gdy inne są skomplikowane lub nawet niemożliwe. Niemniej jednak kontrola i testowanie przywozu jest prawnym obowiązkiem Komisji (art. 9 ust. 3 rozporządzenia 1830/2003), o którym francuscy urzędnicy przypomnieli Komisji Europejskiej w korespondencji.

Co więcej, przypadek testowania jest silny. Władze francuskie, holenderskie i bułgarskie podkreśliły, że wiele, jeśli nie większość, nowych GMO można przetestować. Naukowcy ze Wspólnego Centrum Badawczego UE wyjaśnili w 2017 r., Że sprawdzanie zezwoleń, wniosków patentowych i innych informacji w celu zastosowania ukierunkowanego podejścia do testowania przywozu zapewnia najlepsze wyniki.

[2] W kwietniu 2017 r. DG Sante zablokowała prace nad metodami testowania wykrywania nowego GMO 2.0 podczas spotkania ekspertów z urzędnikami krajowymi (Europejska Sieć Laboratoriów GMO – ENGL, odgrywa znaczącą rolę w rozwoju, harmonizacji i standaryzacji środków oraz metody pobierania próbek, wykrywania, identyfikacji i kwantyfikacji organizmów zmodyfikowanych genetycznie). Protokół ze spotkania ENGL w kwietniu 2017 r .:

„Zauważono, że ENGL może odgrywać rolę w dyskusji na temat wykrywalności nowych organizmów generowanych za pomocą nowych technik. SANTE wyjaśniło, że ENGL jest bardzo ważną siecią, ale Komisja postanowiła przeprowadzić bardziej otwartą debatę na ten temat, patrząc w przyszłość z szerszej perspektywy ”.

[3] Opierając się na publicznie dostępnych informacjach, dwie rośliny produkowane technikami GMO 2.0 są uprawiane komercyjnie w Kanadzie i USA – rzepak poddany edycji genowej o nazwie Cibus i soja o nazwie Calyxt.

Komisja Europejska musiała wcześniej zająć się importem niezatwierdzonych GMO – w 2006 r. Do UE wszedł niedozwolony genetycznie zmodyfikowany ryż opracowany przez Bayer. Komisja opracowała protokół testowy i tylko przywóz z certyfikatami potwierdzającymi, że nie zawierały nielegalnego genetycznie zmodyfikowanego ryżu, mógł wejść do UE.

„Państwa członkowskie zezwalają na pierwsze wprowadzenie do obrotu produktów, o których mowa w art. 1, wyłącznie w przypadku oryginalnego sprawozdania analitycznego opartego na odpowiedniej i zatwierdzonej metodzie wykrywania genetycznie zmodyfikowanego ryżu„ LL RICE 601 ”i wydanego przez akredytowane laboratorium towarzyszące przesyłka wykazuje, że produkt nie zawiera genetycznie zmodyfikowanego ryżu „LL RICE 601”. Decyzja Komisji UE 2006/3932

To samo podejście zastosowano w podobnej sprawie z nielegalnym genetycznie modyfikowanym siemieniem lnianym z Kanady.

[4] Po orzeczeniu ETS DG Sante zdecydowała, że ​​nie ma potrzeby sporządzania planu wdrożenia orzeczenia. (Spotkanie z przedstawicielami krajowymi w dniu 11 września 2018 r., Patrz punkt A.08)

Źródło: Europa Przyjaciół Ziemi

Zobacz relację Le Monde (po francusku)

Przeczytaj ten artykuł na stronie GMWatch

  • Strona korzysta z plików cookies. Pozostając na tej stronie, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookies.