Szczepienia nie będą dobrowolne

https://sip.lex.pl/akty-prawne/dzu-dziennik-ustaw/zapobieganie-oraz-zwalczanie-zakazen-i-chorob-zakaznych-u-ludzi-17507739/art-36

Art. 36. – Zastosowanie środków przymusu bezpośredniego] – Zapobieganie oraz zwalczanie zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

Pełna treść 

Dziennik Ustaw

Dz.U.2020.1845 t.j. | Akt obowiązujący

Wersja od: 23 lutego 2021 r. 

Art.  36.  [Zastosowanie środków przymusu bezpośredniego]

1.    Wobec osoby, która nie poddaje się obowiązkowi szczepienia, badaniom sanitarno-epidemiologicznym, zabiegom sanitarnym, kwarantannie lub izolacji obowiązkowej hospitalizacji, a u której podejrzewa się lub rozpoznano chorobę szczególnie niebezpieczną i wysoce zakaźną, stanowiącą bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia innych osób, może być zastosowany środek przymusu bezpośredniego polegający na przytrzymywaniu, unieruchomieniu lub przymusowym podaniu leków. 

2.    O zastosowaniu środka przymusu bezpośredniego decyduje lekarz lub felczer, który określa rodzaj zastosowanego środka przymusu bezpośredniego oraz osobiście nadzoruje jego wykonanie przez osoby wykonujące zawody medyczne. Każdy przypadek zastosowania środka przymusu bezpośredniego odnotowuje się w dokumentacji medycznej.

3.    Lekarz lub felczer może zwrócić się do Policji, Straży Granicznej lub Żandarmerii Wojskowej o pomoc w zastosowaniu środka przymusu bezpośredniego. Udzielenie pomocy następuje pod warunkiem      wyposażenia funkcjonariuszy,lub żołnierzy w środki chroniące przed chorobami zakaźnymi przez tego lekarza lub felczera.

4.    Przed zastosowaniem środka przymusu bezpośredniego uprzedza się o tym osobę, wobec której środek przymusu bezpośredniego ma być zastosowany, i fakt ten odnotowuje się w dokumentacji medycznej. Przy wyborze środka przymusu bezpośredniego należy wybierać środek możliwie dla tej osoby najmniej uciążliwy, a przy stosowaniu środka przymusu bezpośredniego należy zachować szczególną ostrożność i dbałość o dobro tej osoby. 

5.    Przymus bezpośredni polegający na unieruchomieniu może być stosowany nie dłużej niż 4 godziny. W razie potrzeby stosowanie tego przymusu może być przedłużone na następne okresy 6-godzinne, przy czym nie dłużej niż 24 godziny łącznie.

6.    Przytrzymywanie jest doraźnym, krótkotrwałym unieruchomieniem osoby z użyciem siły fizycznej.

7.    Unieruchomienie jest dłużej trwającym obezwładnieniem osoby z użyciem pasów, uchwytów, prześcieradeł lub kaftana bezpieczeństwa.

8.    Przymusowe podanie leku jest doraźnym, lub przewidzianym w planie postępowania leczniczego wprowadzeniem leków do organizmu osoby – bez jej zgody.

Światowa pandemia wywołana przez chińskiego wirusa, już w listopadzie 2020 wyglądała tak

Światowa pandemia wywołana przez chińskiego wirusa, już w listopadzie 2020 wyglądała tak (ilustracja, źródło WHO).

Dla mniej obeznanych z geografią, ta blada plama po prawej stronie mapy – to Chiny (dla wygody podpisane).

Populacja Chin to ponad 1,5 miliarda, pandemia trwała tam 3 miesiące, całkowita liczba ofiar śmiertelnych to 4636 osób. Zakończyli pandemię na długo przed wynalezieniem szczepień. Nie mają locdownów, ani 2,3,4 fali.

Nikogo to nie zastanawia?

Więcej informacji.

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia O.C. podmiotu przeprowadzającego eksperyment medyczny

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA FINANSÓW, FUNDUSZY I POLITYKI REGIONALNEJ 1)
z dnia 23 grudnia 2020 r.
w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej podmiotu przeprowadzającego eksperyment medyczny

Na podstawie art. 23c ust. 3 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2020 r. poz. 514, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:


§ 1.
Rozporządzenie określa szczegółowy zakres obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej podmiotu przeprowadzającego eksperyment medyczny, zwanego dalej „ubezpieczeniem OC”, termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną tego ubezpieczenia.


§ 2.
Ubezpieczeniem OC jest objęta odpowiedzialność cywilna podmiotu przeprowadzającego eksperyment medyczny, zwanego dalej „ubezpieczonym”, za szkody wyrządzone jego działaniem lub zaniechaniem, uczestnikowi, o którym mowa w art. 21 ust. 5 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, zwanej dalej „ustawą”, oraz osobie, której skutki eksperymentu mogą bezpośrednio dotknąć, w związku z przeprowadzanym eksperymentem medycznym, które to działanie lub zaniechanie miało miejsce w okresie ubezpieczenia.

Ubezpieczenie OC nie obejmuje szkód:
1) polegających na uszkodzeniu, zniszczeniu lub utracie rzeczy;
2) wyrządzonych przez osobę biorącą udział w przeprowadzaniu eksperymentu medycznego bez wymaganych prawem uprawnień lub kwalifikacji albo w okresie ich zawieszenia;
3) powstałych wskutek przeprowadzania eksperymentu medycznego bez uzyskania pozytywnej opinii komisji bioetycznej albo Odwoławczej Komisji Bioetycznej, albo wbrew jej warunkom;
4) powstałych wskutek przeprowadzania eksperymentu medycznego, którym kieruje osoba niespełniająca wymagań określonych w art. 23 ustawy;
5) powstałych wskutek działań wojennych, rozruchów i zamieszek, a także aktów terroru.

Ubezpieczenie OC nie obejmuje również kar umownych, wynikających z działania podjętego w okresie trwania ochrony ubezpieczeniowej lub zaniechania tego działania w tym okresie, w związku z przeprowadzanym przez ubezpieczonego eksperymentem medycznym.

Ubezpieczenie OC obejmuje wszystkie szkody w zakresie, o którym mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, bez możliwości umownego ograniczenia przez zakład ubezpieczeń wysokości odszkodowania.


§ 3.
Obowiązek ubezpieczenia OC powstaje najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia eksperymentu medycznego.


§ 4.
Minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia OC, w okresie ubezpieczenia nie dłuższym niż 12 miesięcy, w odniesieniu do jednego zdarzenia oraz wszystkich zdarzeń, których skutki są objęte umową ubezpieczenia OC, wynosi równowartość w złotych:
1) 50 000 euro w przypadku eksperymentu leczniczego, o którym mowa w art. 21 ust. 2 ustawy;
2) 100 000 euro w przypadku eksperymentu badawczego, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy.

Kwoty, o których mowa w ust. 1, są ustalane przy zastosowaniu kursu średniego euro, ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski po raz pierwszy w roku, w którym umowa ubezpieczenia OC została zawarta.


§ 5.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2021 r.
Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej: T. Kościński
1) Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej kieruje działem administracji rządowej – instytucje finansowe, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 października 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej (Dz. U. poz. 1719).
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 567, 1291, 1493, 2112, 2345 i 2401.

Najnowszy przekaz od prof. M.D. Majewskiej

Do 12 lutego 2021 do amerykańskiej bazy danych VAERS (CDC) zgłoszono już 653zgony po szczepieniach covid-19  (https://wonder.cdc.gov/controller/datarequest/D8), a do bazy Vigiaccess (Europa/WHO) zgłoszono 922 zgony i 84489 ciężkich powikłań poszczepiennych,włącznie z setkami zachorowań na covid, grypę i zapalenie płuc, zawałami serca, zatorami płuc, udarami mózgu, epilepsjami i innymi poważnymi chorobami (http://www.vigiaccess.org/).   

Ponieważ zgłaszanych jest tylko 1-2% wszystkich powikłań, całkowite liczby tych zgonów liczą się prawdopodobnie w dziesiątkach tysięcy i są to tylko wczesne powikłania.  Odległe, dewastujące dla zdrowia lub zabójcze pojawią się w ciągu kilku do kilkunastu miesięcy.  Już dziś widać, że szczepionki covid-19 są najbardziej szkodliwe ze wszystkich stosowanych, bowiem liczby zgonów po nich w ciągu zaledwie 1,5 miesiąca przewyższają roczne liczby zgonów po wszystkich innych szczepionkach razem wziętych.  

WHO przyznaje, że masowe szczepienia covid-19 nie zatrzymają pandemii, i że ich prawdziwym celem jest globalny reset.  (https://www.cnbc.com/2020/08/21/who-warns-a-coronavirus-vaccine-alone-will-not-end-pandemic.html). 

O pogromach covidowych i szczepiennych w domach opieki dla starszych, niedołężnych osób słyszymy już od jakiegoś czasu. 

Teraz niepokojące wieści napływają z Wielkiej Brytanii, gdzie rząd podjął decyzję, by nie leczyć i nie ratować osób mających trudności w uczeniu się. To oznacza skazywanie ich (głównie dzieci i młodzieży) na śmierć, jeśli zachorują.  Mamy tu do czynienia z sytuacją, gdzie rząd najpierw wymusza masowe szczepienia dzieci toksycznymi szczepionkami, które okaleczają je neurologiczne i czynią niezdolnymi do uczenia się, a potem je eliminuje, jako „kosztowny balast”.

Preparaty którym szczepi się ludzi są niewystarczająco przebadane

Preparaty którym szczepi się ludzi są niewystarczająco przebadane, są obecnie w fazie badań. Dla szczepionki Pfizer BioNTech badania podstawowe skończą się w 3 sierpnia 2021, a końcowe badania planowane są na 31 stycznia 2023r. Termin zakończenia badań dla szczepionki Astra Zeneca przypada dopiero w kwietniu 2024r.

https://www.clinicaltrials.gov/ct2/show/NCT04368728

SZCZEPIENIA NIEOBOWIĄZKOWE! Decyzja Rady Europejskiej o osobach odmawiających szczepień

Bardzo pozytywne jest to, że Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy zdecydowało, że szczepienia nigdy nie powinny być obowiązkowe, nawet pośrednio, to znaczy poprzez używanie świadectw szczepień jako paszportów i biletów wstępu, wykluczając tym samym osoby niezaszczepione z części społeczeństwa.

Szkoda jednak, że jednocześnie wzywa się rządy do ograniczenia wolności słowa w odniesieniu do szczepionek – które również nie są w żaden sposób niekontrowersyjne z naukowego punktu widzenia – a nawet do przeciwdziałania jej czynnymi środkami. Zgromadzenie Parlamentarne również ślepo patrzy na szczepionki jako NA rozwiązanie kryzysu Covid-19, bez żadnych krytycznych komentarzy.

Niemniej jednak jest to wreszcie dobra wiadomość, ponieważ osoby i partie, które z jakiegokolwiek powodu sprzeciwiają się szczepieniom i paszportom szczepień, mają teraz solidną podstawę prawną UE. Nie muszą nawet mieć do tego powodów medycznych; wystarczy nie chcieć się zaszczepić. Dlatego też nie można odmówić wjazdu w inne miejsce z powodu braku szczepień, niezależnie od tego, co jest zagrożone lub co postanowiono w Hadze.

Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy przyjęło sprawozdanie 27 stycznia 2021 roku, które wyraźnie stwierdza, że szczepienia NIE powinny być obowiązkowe w UE, osoby odmawiające nie powinny być dyskryminowane, a świadectwo szczepień nie powinno być używane jako paszport. Zgromadzenie Parlamentarne jest zdecydowanym zwolennikiem szczepień, a także zdecydowano się zwalczać „dezinformację i wahania” dotyczące szczepionek Covid-19 „za pomocą skutecznych środków”.

(Rezolucja 2361), sekcja 7.3 stwierdza się, że państwa członkowskie i UE są zachęcane do działania „w celu zapewnienia wysokiej akceptacji szczepionek

7.3.1. dopilnować, aby obywatele byli informowani, że szczepienia NIE są obowiązkowe i że nikt nie jest naciskany politycznie, społecznie lub w inny sposób, aby się zaszczepić, jeśli nie chce;

7.3.2. dopilnować, aby nikt nie był dyskryminowany za to, że nie został zaszczepiony z powodu potencjalnego zagrożenia dla zdrowia lub nie chce zostać zaszczepiony;


7.3.3. podjąć skuteczne wczesne działania w celu przeciwdziałania dezinformacji, dezinformacji i wahaniom w związku ze szczepionkami Covid-19;

7.3.4. rozpowszechniać przejrzyste informacje o bezpieczeństwie i potencjalnych skutkach ubocznych szczepionek oraz współpracować z platformami mediów społecznościowych i regulować je, aby zapobiegać rozprzestrzenianiu się dezinformacji;

7.3.5. jasno informować o treści umów z producentami szczepionek i udostępniać je publicznie do badań parlamentarnych i publicznych;

W sekcji 7.4 wezwano również do jak najszybszego opracowania szczepionek dla dzieci, biorąc pod uwagę wszystkie obawy dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności. Na pierwszym miejscu musi być dobro dzieci i być zgodne z prawami dziecka określonymi przez ONZ. Należy poważnie wziąć pod uwagę życzenia samych dzieci.

7.5.2. ma również ogromne znaczenie: „Używaj świadectw szczepień wyłącznie zgodnie z ich przeznaczeniem: monitorowanie skuteczności szczepionek, potencjalnych skutków ubocznych i działań niepożądanych”. Innymi słowy: świadectwa szczepień NIE mogą być używane jako paszport lub bilet wstępu.

W punkcie 8 stwierdza się, że w trosce o demokrację parlamenty narodowe muszą zachować swoją funkcję przedstawicieli (ludzi), prawodawców i organów nadzorczych w przypadku pandemii. W związku z tym Zgromadzenie Parlamentarne wzywa parlamenty do wykonywania tych uprawnień, zgodnie z ustaleniami, w tym w celu opracowania, przydzielenia i dystrybucji szczepionek Covid-19.